Nakakainis ka

Para kang sili

Sarap mo tirisin

Pero habang lalo kang

dinidikdik

Lalong umaanghang

Ang pakikitungo

Mo sa akin.

Huwag tayong maging mapusok

Nang di matulad

Sa kandilang agad sinindihan

Kahit di pa kailangan

Pinabayaang mag-alab

Gayong kay liwanag

Tuloy,

mabilis naubos,

Naupos ang pisi

Natunaw ang katawan

Namatay ang apoy

Ang natira'y

Mga luhang patak ng kandila.

Naging madilim

Sa panahong kailangan ng liwanag.

Kaya pag-ibig

Ay agad nanlamig.

 

bakit ituturing na kandila

ang pagsinta?

kung magkagayo'y wala

tayong hantungan kundi

wakas -

anumang iwas!

pagkat paano pa't

sisindihan din

nang magkasaysay

at mauubos di't

mamamatay? 

 

sa halip,

wariing bukal ang pag-ibig

banayad man

o magaspang,

ang lagaslas ay di matatapos

maliban na lamang

ang Lupa ay magunaw. 

 

             ~loleng